Czcionka:     A- A A+

Wybierz język:

Park przypałacowy

Urządzony w miejscu cysterskich ogrodów, pierwotnie składał się z wirydarza przy klasztorze oraz uregulowanej części rzeki Rudy, przy której posadowiono młyn. W XVII w. stawy rybne, zasilane przez rzekę, zostały przekształcone w stawy krajobrazowe, a kompozycja parkowa zaczęła być kształtowana poprzez wysadzane aleje oraz fragmenty dzikich promenad. Po kasacie klasztoru nastąpiły dalsze zmiany otoczenia zespołu klasztorno-pałacowego, zlikwidowano uprawy i zwiększono nasadzenia parkowe. Rodzina książęca utworzyła ok. 100-hektarowy park, osuszając tereny bagienne wokół pałacu i likwidując cześć stawów. Ogrodnicy książęcy, najpierw Ruhmer a później Peicker, wzbogacili park o liczne egzotyczne drzewa i zespoły krzewów.
 

XIX w. ostatecznie ukształtował układ kompozycyjny parku, w tym: drogi, aleje i nasadzenia, które nadały parkowi charakter parku angielskiego, z pięcioma, rozchodzącymi się promieniście osiami widokowymi. Park pielęgnowany i uzupełniany o nowe, ciekawe nasadzenia przetrwał do roku 1945, kiedy to został zdewastowany. Obecnie park pałacowy otacza zespół klasztorno-pałacowy głównie od wschodu, północy i zachodu.

Od wschodu do pałacu przylega duże wnętrze parkowe o nieregularnym zarysie i granicach wyznaczonych przez zwarty masyw starodrzewu liściastego. Występują tam również pojedyncze egzemplarze dębu białego i zamierającej odmiany dębu szypułkowego kandelabrowego, jak również choina kanadyjska, świerk srebrny, cyprysik groszkowy czy klon srebrzysty. Rośnie tam również pomnikowy egzemplarz dębu szypułkowego „Cysters”.
 

Ze wspomnianego wnętrza biegną z kolei dwie osie widokowe - z widokiem na dawny Staw Szwajcarki, gdzie rosną słynne azalie pontyjskie i druga na porośnięty grążelami Staw Peickera. Oś widokową zamyka Domek ogrodnika z rosnącą obok magnolią drzewiastą. Fragmenty parku oddalone od pałacu ukształtowano poprzez wytyczenie dużych wnętrz zwartymi masywami starodrzewu, głównie dębami szypułkowymi, trzema rodzajami sosny i wiązami.

Układ alejek parku został skomponowany w taki sposób, aby prowadzić od rozświetlonych przestrzeni pałacu, poprzez duże wnętrza o wyraźnej ingerencji ludzkiej aż do terenów coraz bardziej naturalnych i leśnych. Im dalej od pałacu, tym bardziej park zatraca charakter komponowany i płynnie przechodzi w kompleks leśny.

W Parku przypałacowym znajduje się około 20 drzew stanowiących dzisiaj pomniki przyrody, rośnie tu 70 gatunków egzotycznych drzew i krzewów, między innymi takich jak: klon srebrzysty, różaneczniki fioletowe, modrzewnik chiński czy cyprysik groszkowy a ponadto 46 gatunków rodzimych drzew i krzewów - dęby, buki, jesiony i klony. Co warte podkreślenia, kilkadziesiąt z występujących na terenie parku okazów liczy sobie ponad 150 lat. Rudy stanowią również nie lada gratkę dla miłośników owadów. W XIX wieku swoje badania na terenie Rud prowadził wybitny człowiek, z zawodu lekarz, z zamiłowania entomolog i etnograf - Juliusz Roger - odkrywca około 400 gatunków chrząszczy.

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Innowacyjna Gospodarka.

Wszelkie prawa zastrzeżone - Info Kiosk Rudy © 2011
Generalny wykonawca robót: PRB ERBUD

Projekt i wykonanie:
Dziękujemy za współpracę: CREDITS